Toplumları ayakta tutan en önemli değerlerden biri güvendir. Özellikle afet dönemlerinde insanlar, tanımadıkları insanların acısını paylaşmak için ceplerindeki son parayı bile bağışlayabiliyor. Çünkü biliyorlar ki yardımlaşma, zor zamanlarda bizi bir arada tutan en güçlü bağdır.
Son günlerde yardım kuruluşları ve bağış süreçleriyle ilgili gündeme gelen iddialar ise toplumda derin bir güvensizlik oluşturdu. Henüz hukuki süreç tamamlanmamış olsa da ortaya atılan iddiaların büyüklüğü, insanların aklına aynı soruyu getiriyor: “Bundan sonra kime güveneceğiz?”
İşte asıl tehlike de burada başlıyor. Eğer insanlar yaptıkları bağışların yerine ulaşacağından emin olamazsa, yarın yaşanacak bir depremde, selde ya da başka bir felakette gerçek ihtiyaç sahipleri de bu güvensizliğin bedelini ödeyebilir. Birkaç kişi hakkında ortaya atılan iddialar, yıllardır dürüst çalışan sayısız gönüllünün ve yardım kuruluşunun emeğine de gölge düşürebilir.
Bu nedenle hem şeffaflık hem de hukuk büyük önem taşıyor. İddialar varsa en ince ayrıntısına kadar araştırılmalı; suç işleyen varsa hukuk önünde hesap vermeli, suçsuz olanın da itibarı aynı hukuk tarafından korunmalıdır.
Toplumun yeniden güven duyabilmesi için yalnızca iyi niyet yetmez. Bağışların bağımsız şekilde denetlenmesi, mali tabloların açıkça paylaşılması ve hesap verebilirliğin güçlendirilmesi gerekir. Çünkü yardım faaliyetlerinin temel sermayesi para değil, güvendir.
Bugün yaşanan tartışmalar bize bir gerçeği yeniden hatırlatıyor: Güven yıllar içinde inşa edilir, ama bir şüpheyle bile sarsılabilir. Bu yüzden hem adaletin eksiksiz işlemesi hem de yardım kültürünün korunması, toplumun ortak sorumluluğudur.Kendimde Kırıkhan sevdalıları derneği başkanı olarak,şeffaf bir dernek yönetimini destekliyor , bu konuda çoğalmayı temenni ediyorum. Saygılarımla…
SÜHA GÜLSÜREN
